ΑΚΡΩΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ

Σημερα κοινοποιουμε τη συνταγη για το ψωμι ,οπως γινοταν ανεκαθεν ,μεχρι περιπου τα μεσα τού εικοστου αιωνα ,οπότε καθιερωθηκαν τα καταστηματα τών φουρνων . Η ιδιαιτεροτητα στην προσφορά μας ειναι οτι μιλαμε για το ψωμι εντελως απλου τυπου , το οποιο  γινοταν στα χωρια τού μοναδικου και εξαιρετικου  σιτοβολωνα τού Θεσσαλικου καμπου .    (  Οπως συμβαινει και με....... το  High  Fidelity , και το  High  Definition , οταν δοκιμασεις το προϊον ,δεν θελεις να ξανακουσεις  για κατι  απλό  και οχι High !  ).  Στοιχειωδης σοβαροτητα  επιβαλλει να πουμε  οτι εχουμε δουλεψει τη συνταγη  για καμμια τριανταρια χρονια και ειδαμε ακριβως το αληθινο ψωμι . Και , αποφυγαμε το προζυμι ,διοτι κανει καπως βαρυ το σκευασμα και ειναι καπως δυσευρετο και φασαριοζικο. Τελος ,διαβεβαιωνουμε οτι το ψησιμο στον ηλεκτρικο φουρνο ειναι μια χαρα !     Λοιπον , για ενα μετριο καρβελι =  Αλευρι ΛΕΥΚΟ ,3 φουσκωτες κουταλες ( κουταλες )  +  Αλευρι  ΣΚΛΗΡΟ  , μιαμισυ κουταλα  +  ΜΑΓΙΑ   ,1 φακελακι , ολα μεσα σε μια μικρη λεκανη , χωρις να διαλυσουμε τη μαγια σε νερο  ( διοτι ,ναι, ο τρεχων τροπος ζωης δεν επιτρεπει και μεγαλο χασομερι  ) ,αλλά ,ασφαλως , αναμιγνυοντας καλα ,πριν ριξουμε το νερο . Προσθετουμε χλιαρο νερο και ζυμωνουμε ΚΑΛΑ  ,μεχρι να φτιαξουμε μια ομοιογενη ,πλαστικοειδη , μπαλλα. Βαζουμε την μπαλλα σε ενα ταψι με λαδωμενο πατο ,την κανουμε πλακουτσή ,τη χαραζουμε 3-4 φορες παραλληλα ,αλοιφουμε λιγο λαδι στην επιφανεια  και κολλαμε λιγο σουσαμι εκει . Σκεπαζουμε εξ αποστασεως με καποιο παχυ υφασμα ή ενα παλαιο παπλωμα ,και αφινουμε το προϊον για καμμια ωρα ,ωστε να φουσκωσει. Το βαζουμε στον φουρνο ,στους 170 βαθμους, και με τον αερα ολογυρα . Μετα περιπου μια ωρα ( μπορουμε να ελεγχουμε τη σκληροτητα τής επιφανειας και το εσωτερικο ,με ενα πειρουνι ) , βγαζουμε το ψωμι απο τον φουρνο . Εφαρμοζουμε και μια - δυο προσωπικες αλλά διακριτικες προτιμησεις  =  μια μικρη ποσοτητα ηλιοσπορου και ΟΧΙ  αλατι ( ! ). ( Βεβαια ειναι αλλη δουλεια αν θελεις να προσθεσεις εληες, ή σκορδο, τυρι  ,κ.ο.κ. . Και συναρπαστικη ! )  [  Εις αναμνησιν -- και με ευγνωμοσυνη -- τής Θειάς Σωτηριας ,που το εφτιαχνε σε " Μασήνα / ξυλοσομπα "  ].